Current track

Title

Artist

Background

RADIOWIEC CZYLI DZIENNIKARZ MUZYCZNY (NA PRZYKŁADZIE: MARKA NIEDŹWIECKIEGO)

Napisany przez , 14 lipca 2020

Dziennikarz muzyczny, a w szczególności radiowiec, musi być elastyczny. Powinien odnajdywać się w aktualnych trendach brzmieniowych, być na bieżąco z rynkiem muzycznym, a także oczarować słuchacz swoim wyjątkowym narzędziem pracy – głosem.

 

Dziennikarstwo radiowe wymaga szczególnych umiejętności. Przykładowo, muszą mieć dużo większe zdolności interakcji z różnymi ludźmi w szybkim tempie niż dziennikarze prasowi. Dodatkowo powinni przestrzegać standardów tzw. „ścisłości”, równocześnie myśląc pod presją oraz mówić do słuchacza bez przygotowanego wcześniej scenariusza, jak w przypadku prezenterów telewizyjnych, gdzie udogodnieniem jest prompter, wyświetlający gotowy do przeczytania tekst.

Niestety dziennikarstwo często jawi się jako zawód antyrodzinny. To rodzaj pracy misyjnej, ponieważ nie funkcjonuje tu pojęcie „sztywnych godzin pracy”. Dziennikarz pracuje 24 godziny na dobę. Musi być dyspozycyjny i zorganizowany. To życie w ciągłym pośpiechu. Osoby decydujące się na uprawnienie tej profesji cechuje: ciekawość świata, potrzeba informowania innych, chęć do pracy i podchodzenie do tego, co robią, z pasją.

Ciekawym aspektem tego zawodu jest to, że wielu wybitnych dziennikarzy telewizyjnych czy radiowych nie ukończyło studiów związanych z dziennikarstwem. Na przykład Marek Niedźwiecki studiował budownictwo, radiowcem został z pasji. Zatem głównym spiritus movens jest tutaj wspomniana wyżej chęć do pracy i zaangażowanie.

09.1992 Warszawa n/z Marek Niedzwiecki w studio radiowym Trojki
fot. Zenon Zyburtowicz/FOTONOVA

Zawód dziennikarza nie znosi stagnacji. To życie w ciągłym biegu, ciągłe zmiany. Wynika to z rozwoju nowych technologii i bardzo szybko rozwijającego się Internetu. Jednak głównym czynnikiem jest nieustanny nadmiar informacji, który zwiększa tępo pracy. Polski reportażysta, Ryszard Kapuściński, stwierdził, że uprawianie dziennikarstwa wymagało odpowiedzialności, wiedzy, pewnych kwalifikacji, ale przede wszystkim dojrzałości. „Kiedyś wielcy dziennikarze to były wielkie sławy, wszyscy znali ich nazwiska, wiedzieli, kogo i co sobą reprezentują”.

Obecnie obserwujemy ciągłą transformację dziennikarstwa i mediów. Nasuwa się tylko jedno pytanie. Czy owa metamorfoza zmierza w dobrym kierunku? Spójrzmy na prasę, która jest w trakcie nieprzerwanej tabloidyzacji. Teksty stają się coraz krótsze, nie wymagają od nas wysiłku intelektualnego. Reportaże czy felietony pojawiają się coraz rzadziej. Potwierdza to dobór tematyki. Dominują skandale, wszelkie plotki i błahostki, które przekłada się nad poważne zjawiska. Niestety, radio także powiela tę tendencję. Stacje komercyjne zdominowały rynek radiowy, są nastawione wyłącznie na zysk, zatem prezentują na antenie tylko to co się sprzedaje, a niekoniecznie jest wartościowe.

Zadania prezentera radiowego ograniczają się do pracy w studiu. Może prowadzić serwis informacyjny lub audycję o określonej tematyce. Jeśli prowadzi on akurat audycję autorską np.: „Markomania” – o tematyce jazzowo-rockowej, prowadzona przez Marka Niedźwieckiego w Trójce, musi konsekwentnie realizować przyjęty na początku styl. W końcu nie ma możliwości dotrzeć do każdego, dlatego lepiej jest budować grono wiernych odbiorców, co gwarantuje niezmienna metoda prowadzenia danej audycji.

Prezenter nie powinien mówić jednocześnie z piosenką. Jego wypowiedź powinna znaleźć się podczas kilkusekundowego intra, czyli instrumentalnego momentu utworu. Mówienie w trakcie emisji piosenki powoduje chaos. Słuchacze nie lubią, jeśli prowadzący zagaduje ich ulubiony utwór. Prezenter musi także szanować swoje audytorium i nie może kpić z gustu muzycznego słuchacza. Jeśli słuchacz dzwoni podczas audycji i zamawia piosenkę, musi ona grać więcej niż minutę, aby nie poczuł się oszukany czy zlekceważony.

Dziennikarza cechuje pewność siebie. Niedźwiecki nigdy nie uważał się za odważnego, z reguły był wycofany. „Zawsze cichy, spokojny, niewadzący nikomu, czerwieniący się na każdą okoliczność”. Mówi, że w dzisiejszych czasach nie zdołałby się przebić. Jednak nie można mu odmówić determinacji w dążeniu do celu. To również niezbędna cecha w tym zawodzie. Mimo, że wstydził się faktu, iż jest z małego miasteczka, osiągną swój cel.

To również przykład dziennikarza, który stara się stronić od polityki, nie opowiada o swoich poglądach zachowując tym samym pewnego rodzaju neutralność, jakże ważną dla tego zawodu. Jego osoba jest autentyczna. Nie jest też dziennikarzem celebrytom, rzadko udziela wywiadów, nie pojawia się na tzw. „ściankach”, gdzie znani ludzie pozują do zdjęć. Chroni swoje życie prywatne.

Jego czarująca barwa głosu przyciągała przed odbiorniki tysiące słuchaczy. To okres, kiedy był anonimowy, nikt nie wiedział, jak wygląda Marek. Wiele kobiet wysyłało do niego listy miłosne, przychodziło do radia. Pierwszy raz pokazał swoją twarz w programie TVP 2 – „Trójka w Dwójce”, gdzie wysłał go ówczesny redaktor Trójki – Andrzej Turski. Wtedy Polacy skonfrontowali swoje wyobrażenia z rzeczywistością. Niedźwiecki z dystansem wspomina rekcję dziennikarki z Radia Zet, która powiedziała: „Jak zobaczyłam, jak wygląda Marek Niedźwiecki, przestałam słuchać Listy Trójki”. W końcu każdy z nas inaczej widzi głos, który do niego dociera. Niedźwiecki jest dość krytyczny wobec swojego wyglądu. Nie czuje się komfortowo w telewizji, zdecydowanie wybiera zacisze studia radiowego.

Dziennikarz muzyczny, radiowiec, to szczególny przykład osoby, która zaprzedała życie pasji. Dzięki audycjom autorskim może rozwijać swoją pasję do muzyki, świata a co więcej dzielić ją z tysiącami słuchaczy. Gdyby nie sztywny czas pracy, to ciężko ten zawód nazwać pracą. Marek Niedźwiecki podróżuje po świecie, zgłębia swoją muzyczna pasję, kupuje płyty, a następnie dzieli się tym wszystkim ze słuchaczami. Pokuszę się o stwierdzenie, że radiowiec to taki muzyk, którego instrumentem jest radio. On też koncertuje, w swoich audycjach gra dla słuchaczy.

Otagowano jako

Opinie czytelników

Pozostaw komentarz

Twój email nie będzie opublikowanyWymagane pola są zaznaczone *


Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.


Kontynuuj czytanie

Następny wpis

PC Master Race?


Miniaturka
Poprzedni wpis

Czas ankietyzacji


Miniaturka